CoWorking space τι είναι και πως δουλεύεις;
Συνεργασίες και μεριζόμενες υποδομές
Καθώς πλησιάζουμε στο να κάνουμε πράξη ένα συνεργατικό χώρο, με κοινόχρηστες γραφειακές υποδομές, αίθουσα συσκέψεων και πρόσβασης σε ασύρματο Internet. Όπου θα
μπορεί κάποιος, να τον κάνει χρήση μόνο όσο και όταν τον χρειάζεται. Νιώθω την ανάγκη να πω την γνώμη μου για της συνέργειες. Προσωπικά είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι η απάντηση στην βίαιη ανακατανομή της αγοράς, και την περιθωριοποίηση μεγάλου τμήματος του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας δεν μπορούσε να είναι άλλη από την ορθολογική χρήση των πόρων που έχουμε στην διάθεση μας.
Η συνετή χρήση υποδομών και ανθρώπινου κεφαλαίου θα πρέπει να έχουν στόχο αφενός μεν το δικαίωμα στην εργασία και αφετέρου δε το δικαίωμα στην δημιουργικότητα. Ο βασικός τρόπος για να κάνουμε πράξη κάτι τέτοιο, βρίσκετε στην αυτοργάνωση ομάδων έργου. Δηλαδή οι συμμετέχοντες είναι αυτοί που καθορίζουν το μέγεθος και την δομή μιας ομάδας σε σχέσει με ένα έργο που θέλουν να εκπονήσουν. Δεν νομίζω, ότι είναι θέμα μαγικών συνταγών.
Απλά το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος, είναι να ακολουθήσει μερικούς απλούς κανόνες.
Ο τρόπος που μπορεί να γίνει αυτό, είναι να υπάρχει ένας τόπος ως σημείο αναφοράς, για να συγκεντρώνει επαγγελματίες. Η ύπαρξη πολλών ανθρώπων δημιουργεί συνδεσιμότητα, που με την σειρά της μπορεί να βοηθήσει στο να παραχθούν προϊόντα ή υπηρεσίες όπου θα γεννηθούν μέσα από τις συνέργειες.
Ποια είναι τα δομικά στοιχεία που καθορίζουν τις ομάδες;
1. Κοινή στρατηγική: Το βασικό ζητούμενο που πρέπει να έχει μια ομάδα έργου είναι η βιωσιμότητα, η κερδοφορία για τους συμμετέχοντες, αλλά και η αντιμετώπιση του ανταγωνισμού από άλλα παραδοσιακά εταιρικά σχήματα, που θα κάνουν προσφορές για τα ίδια έργα.
2. Βασικές δεξιότητες : Το βασικό στοιχείο που απαντά στο γιατί κάποιος να συμμετέχει σε μία συνεργατική ομάδα έργου είναι οι δεξιότητες. Πολύ απλά γιατί μπορεί σε συνεργασία με κάποιους άλλους να κάνει δουλειές που αλλιώς δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει. Άρα η συνεργατικότητα βασίζεται στην σύνθεση διαφορετικών δεξιοτήτων.
3. Μια σαφής συμφωνία: Οι ανθρώπινες σχέσεις πρέπει να βασίζονται στην ειλικρίνεια. Και η ξεκάθαρες οικονομικές σχέσεις μπορούν να οικοδομήσουν μια σωστή σχέση. Μια συμφωνία μπορεί να είναι είτε προφορική είτε γραπτή.
4. Εμπιστοσύνη: Η κοινή δράση προϋποθέτει ότι τα μέλη της ομάδας έχουν εμπιστοσύνη μεταξύ τους. Κάτι που κατά την γνώμη μου είναι απ’τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει η ελληνική κοινωνία. Το πως θα καταφέρουμε να θέσουμε το κοινό συμφέρων πάνω από το ατομικό βόλεμα. Άρα βασικό στοιχείο για την οικοδόμηση μιας ομάδας είναι η εμπιστοσύνη, αυτή η κρίση θα μπορούσε να είναι η ευκαιρία για μια νέα οπτική.
5. Μεθοδολογία οργάνωσης: Σε επίπεδο οργάνωσης υπάρχουν τα εργαλεία και τα μοτίβα κοινωνικής συμπεριφοράς που θα μπορούσαν να κάνουν πράξη, την αυτοργάνωση. Έτσι ώστε να παράγονται τα χαρακτηριστικά του “προϊόντος”, που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες του πελάτη. Λύσεις για την κοστολόγηση του χρόνου υλοποίησης αλλά και τρόπο παρακολούθησης των δεδομένων υλοποίησης σε σχέση με τον χρόνο παράδοσης του. Άρα μπορούμε να εξασφαλίσουμε ποιοτικά παραγόμενα προϊόντα σε καλές τιμές. Μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.
Μερικοί λόγοι γιατί κάποιος να πάει να δουλέψει σε ένα συνεργατικό χώρο.
1. Το κόστος χρήσης των υποδομών είναι μικρότερο από το να συντηρείς ένα γραφείο γιατί το κόστος αυτό κατανέμετε σε όσους το κάνουν χρήση.
2. Είναι γνωστό ότι όταν συγκεντρώνονται σε ένα σημείο πολλοί επαγγελματίες μπορούν να δημιουργήσουν ένα χώρο όπου οι υποψήφιοι πελάτες τους μπορούν να τους βρουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι πελάτες πρέπει υποχρεωτικά να περάσουν από το χώρο, αλλά η διάχυση της πληροφορίας για μια πιθανή δουλειά μπορεί να δημιουργεί ευκαιρίες.
3. Όταν γνωρίζεις και συναναστρέφεσαι δημιουργικούς ανθρώπους, έχεις μεγάλη πιθανότητα να γίνεις πιο δημιουργικός. Επίσης έχεις μεγάλη πιθανότητα να βρεις συνεργάτες που θα μπορούσαν να συμπληρώσουν τις δεξιότητες σου, για να παράγεται χρήσιμα προϊόντα και υπηρεσίες.
Ο κατανεμημένος τρόπος διαχείρισης των διαθέσιμων υποδομών σε συνάρτηση με την δημιουργικότητα είναι το μείγμα που απαντά στο πώς μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.
Τοπική αγορά λιανικής και P2P λύσεις ανάπτυξης
Σε μια περίοδο κρίσης όπου ο κόσμος, έχει σταματήσει να αγοράζει το πρόβλημα που έχουν τα τοπικά μαγαζιά δεν είναι να ορθολογικοποιηθούν οι πόροι της επιχείρησης αλλά το πώς θα πουλήσουν για να έχουν ρευστότητα.Είναι προφανές ότι έκτος του επικοινωνιακού ταλέντου που πρέπει να έχει ο επιχειρηματίας χρειάζονται και πιο μεθοδικά εργαλεία marketing, για την καλύτερη εξυπηρέτηση του καταναλωτή έτσι ώστε να επενδύσουμε την εμπειρία που αποκτά ο πελάτης πριν και μετά της αγορά από το κατάστημα.
- Τα mall είναι πολύ μεγάλα με αποτέλεσμα να κάνουν να νιώθει ο πελάτης πολύ ‘λίγος’ και μικρός μέσα σε ένα τόσο αχανές χώρο.
- Τα mall έχουν πολύ μεγάλο κόστος ψύξης θέρμανσης λόγο του όγκου τους, άρα είναι αντί-οικολογικά.
- Ο χρόνος για να πάει και να φύγει κανείς από τα mall είναι πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με το να πάει στην τοπική του αγορά.
- Τα καταστήματα μέσα στα mall εμφανίζονται απρόσωπα, ενισχύοντας την εικόνα της μη προσωποποιημένης συναλλαγής.
- Ένας άνθρωπος που έχει σπουδάσει πληροφορική θα μπορούσε να υλοποιήσει μια open soucre ERP λύση που θα εξυπηρετούσε και της 4 έως 6 επιχειρήσεις που θα μετείχαν στο σχήμα. Αποθήκη, Διαθεσιμότητα, Προσωπικό,Εμπορική διαχείριση, Πωλήσεις, CRM, Support, POS.
- Ένας ή δύο άνθρωποι που έχει σπουδάσει επικοινωνία, marketing θα μπορούσε να σχεδίαση την επικοινωνιακή πολίτη των συγκεκριμένων καταστημάτων και να τρέξουν καμπάνιες με στόχο την αύξηση των πωλήσεων έντυπα social media, Δράσεις για άμεση εμπλοκή του κόσμου με αυτά,.
- Ένας αρχιτέκτονας επαγγελματικών χώρων θα μπορούσε να βοηθήσει στο χτίσιμο των εταιρικών ταυτοτήτων που θα πρέπει να έχουν τα καταστήματα.
- Οι επιχειρηματίες γιατί μπορούν να κάνουν χρήση των πιο εξελιγμένων τεχνικών οργάνωσης διοίκησης και πωλήσεων που τώρα μόνο μεγάλες εταιρίες μπορούν να έχουν.
- Οι νέοι επιστήμονες γιατί μπορούν να εφαρμόσουν τις γνώσεις που έχουν, αποκτώντας εργασιακή εμπειρία.
- Οι καταναλωτές γιατί μπορούν να έχουν προϊόντα και υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών 10 λεπτά με τα πόδια από το σπίτι τους.
Η λύση προϋποθέτει βούληση για συνέργειες μεταξύ καταστημάτων που είναι κοντά. (Μarketing σχεδιασμός για τον καθένα ξεχωριστά, πιθανός κοινή αποθήκη, μια εφαρμογή που κρατάει τα δεδομένα και των τεσσάρων επιχειρήσεων POS για τιμολόγια της κάθε επιχείρησης ξεχωριστά) Τα καταστήματα μοιράζονται πόρους υλικούς ( Service, αποθήκη) και Ανθρώπινο δυναμικό (Σχεδιασμός και υλοποίηση ενεργειών προωθήσεις των πωλήσεων τους). Δεν σημαίνει ότι οι εταιρίες θα γίνουν μια, απλά κάποια πράγματα τα κάνουν από κοινού μοιράζοντας το κόστος τους.
Ομότιμα δίκτυα η εξέλιξη στη παραγωγή και στην διάθεση αγαθών (Α μέρος)
Η εξέλιξη συμμετοχής του καταναλωτή στην αξία του προϊόντος ή της υπηρεσίας, δημιουργεί την ανάγκη να ανασχεδιάσουμε τα πνευματικά δικαιώματα. Κάτι που μας κάνει να εισάγουμε νέους κανόνες, που αναπόφευκτα κάποιοι μεσάζοντες θα μείνουν χωρίς δουλειά. Αλλά αν η τεχνολογία είναι ένας από τους βασικούς κινητές της ιστορίας. Τότε η τεχνολογία μαζί με άλλους παράγοντες μας πέρασε από τον μεσαίωνα στο διαφωτισμό, τώρα τα ομότιμα δίκτυα ίσος είναι το τέλος του διαφωτισμού και των κοινωνικοοικονομικών συστημάτων που ξέρουμε και η απ αρχή ενός νέου σύστημα που η παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών θα γίνετε και σε επίπεδο συν δημιουργίας ή θα παράγετε σε ομότιμη βάση με σεβασμό στην διαφορετικότητα και την προσωπικότητα των εταίρων του δικτύου. Και όχι με έναν υπερβατικό ή μηχανιστικό τρόπο όπως φανταζόντουσαν οι διανοητές του 18-19 αιώνα.
Ας δούμε την αλληλεπίδραση που έχει ο καταναλωτής με τα προϊόντα ή υπηρεσίες που χρησιμοποιεί, μαζί με κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα :
- Παθητικός καταναλωτής: Ο καταναλωτής παίρνει το προϊόν χωρίς καμιά αλληλεπίδραση.
- Αυτό εξυπηρετούμενος καταναλωτής (Self Service): Ο καταναλωτής έχει την δυνατότητα να επιλέξει μεταξύ προϊόντων και υπηρεσιών. Ο καταναλωτής πηγαίνει στον προμηθευτή και επιλέξει ότι χρειάζεται.
- Φτιάξε το μόνος σου (Customize) : Σε αυτό το επίπεδο ο καταναλωτής εμπλέκεται στην αλυσίδα αξία ενός προϊόντος. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι τα ΙΚΕΑ συμπιέζουν το κόστος του προϊόντος αφαιρώντας το κόστος μεταφοράς και συναρμολογήσεις. Ίσος το πιο πετυχημένο μοντέλο αυτού του τύπου.
- Συνεργασία στον σχεδιασμό (Co-design) : Σε αυτό το επίπεδο ο καταναλωτής προσθέτει αξία καθώς τροποποιεί με τις δικές του ανάγκες το προϊόν, αντίθετα με τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής που το πώς θα είναι το προϊόν το αποφασίζει η ομάδα παραγωγής. Παράδειγμα τέτοιας λύσεις είναι οι εταιρίες Η/Υ πλαίσιο, e-shop, Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν προϊόντα της Nike με παπούτσια που έχουν την δικιά σας άποψη, ή της ShirtsMyWay με πουκάμισα στα μέτρα σας, ένα προσωποποιημένο e-shop με πουκάμισα.

- Συν δημιουργία (Co-Creaton): Το τελικό επίπεδο συμμετοχής ο καταναλωτής σχεδιάζει και δημιουργεί το προϊόν η την υπηρεσία. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι το Open Source για τους Software Developer. Η Wikiredia για τους καταναλωτές γνώσης. Η Procter & Gamble δημιούργησε το πρόγραμμα “Connect and Develop” οπού αναζητά καινοτόμα προϊόντα για να τα αναπτύξει και προωθήσει στην αγορά.
Σε αυτό το μέρος είδαμε βασικά την σχέσει καταναλωτή και αγαθών. Πώς επηρεάζεται καθώς η αλληλεπίδραση του με αυτά γεννάει την ανάγκη για ένα νέο αξιακό σύστημα. Η ομότιμη παραγωγή είναι βιώσιμη, όταν: Το κόστος παραγωγής μειωθεί αρκετά, και όταν το κόστος συντονισμού είναι πολύ μικρό, στην περίπτωση των ομότιμων δικτύων (peer 2 peer) μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών αυτό είναι δυνατό (Jed Harris) . Στο επόμενο μέρος θα δούμε εφαρμογές της ομότιμης λογικής σε λύσεις πέρα από την διακίνηση αρχείων.
Open Source και επιχειρήσεις
Με αφορμή την συζήτηση που κάναμε στο Athens digital week σχετικά με τη χρήση ανοικτού λογισμικού σαν στρατηγικό μοχλό ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας. Θα ήθελα να διατυπώσω μερικές σκέψεις. Το ανοικτό λογισμικό, έχει νόημα αν μιλάμε για χρήσει σε μεγάλη κλίμακα. Εκεί αποδεικνύει την υπεροχή του σε σχέση με το εμπορικό λογισμικό. Βασική διαφορά του σε σχέση με το εμπορικό λογισμικό είναι η έννοια της συνεισφοράς, στην κοινότητα των μηχανικών λογισμικού. Το πλεονέκτημα που παρέχει για τον τελικό χρήστη, είναι η χρήση μιας καλογραμμένης εφαρμογής που το κόστος κτήσεις είναι μηδενικό. Αυτό δίνει την δυνατότητα στους ανθρώπους της πληροφορικής να μπορούν να επεμβαίνουν για την αποδοτικότερη χρήση των εφαρμογών. Ένα από τα πλεονεκτήματα για το κράτος αλλά και τις επιχείρισης είναι η καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού τους, μια που το κόστος κτήσεις του λογισμικού θα μπορούσε να πάει στους ανθρώπους που το δημιουργούν και συντηρούν. Άρα αντί το κέρδος να βρεθεί σε λίγες εταιρείες να διαχυθεί στους ανθρώπους στης Πληροφορικής, ξανά επιστρέφοντας στην κοινωνία.
Βλέποντάς το από τη σκοπιά της χρήσης του στις επιχειρήσεις, Θα πρότεινα να γίνει μια διαβούλευση με ανθρώπους της αγοράς, της εκπαιδευτικής κοινότητας, και των αντίστοιχων επιμελητηρίων, ώστε να καταγραφούν οι ανάγκες και να βρεθούν οι βέλτιστες open source λύσεις, όπου με γνώμονα την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών να δημιουργηθούν κοινότητες μηχανικών που θα τις υποστηρίξουν.
Για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να είναι καλές πρακτικές ψηφιακής οργάνωσης, marketing, πωλήσεων, αποθήκης, υποστήριξης μετά την πώληση. Επίσης χρήση βασικών συναρτήσεων για την λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων. (Όπως Share of wallet (SOW), retention rate, κόστος απόκτησης και διατήρησης πελάτη, αριθμός παραπόνων, ικανοποίηση πελάτη ή χρόνος ανταπόκριση στα αιτήματα του πελάτη.)
Για τις μεσαίες θα μπορούσαν αν είναι πιο αναλυτικά εργαλεία εφόσον έχουν εξειδικευμένο προσωπικό για να τα υποστηρίξει.
Για τις μεγάλες επιχειρήσεις έχουν τους πόρους για να υλοποιήσουν ότι για αυτές είναι πιο δόκιμο, εδώ ίσος η ακαδημαϊκή κοινότητα να μπορεί να τους καθοδηγήσει.
































![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=e2efa4d7-da23-4d03-8b5a-60c1dc421510)

Πρόσφατα σχόλια